13

وضعیت فعلی اعدام در جهان. ۱۰۰ کشور (۵۱ درصد کشورهای جهان) اعدام را به کلی در قوانین خود لغو کرده‌اند. ۷ کشور یا ۴ درصد کشورها در قانون‌شان حکم اعدام تنها در مواقع خاص (مثلا برای جرائم جنگی) وجود دارد. اعدام در قوانین ۴۸ کشور (۲۵ درصد کشورها) باقی مانده اما در ده سال گذشته حکم اعدامی را صادر و یا اجرا نکرده‌اند. ۴۰ کشور دنیا (۲۰ درصد) از جمله ایران، کماکان احکام اعدام را صادر و اجرا می‌کنند.

در ماه آوریل ۱۹۹۹، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد قطع‌نامه جهانی حمایت از توقف اعدام را صادر کرد. این قطع‌نامه از کشورهایی که هنوز مجازات اعدام را لغو نکرده بودند، درخواست کرد که استفاده از اعدام و جرائم منجر به آن را محدود کنند و همچنین از زندانی شدن مجرمین نوجوان جلوگیری کنند. ده کشور از جمله ایالات متحده آمریکا، چین، پاکستان، رواندا و سودان به این قطع‌نامه رأی مخالف دادند. هرساله از سال ۱۹۹۷، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد قطع‌نامه درخواست لغو اعدام را برای کشورهایی که هنوز لغو اعدام را اجرا نکرده‌اند، صادر می‌کند. در آوریل ۲۰۰۴، این قطع‌نامه با حمایت ۷۶ عضو سازمان ملل متحد همراه بود.

در آمریکا تعداد ایالت‌های مجری مجازات اعدام به طور یکنواخت رو به کاهش است، به طوری‌که از تعداد ۳۰۰ ایالت در سال ۱۹۹۸ به ۱۰۶ ایالت در سال ۲۰۰۹ رسیده است.

در حال حاضر، بیش از نیمی از کشورهای جامعه جهانی به طور کامل و بالفعل برای جرائم معمولی مجازات اعدام را لغو کرده‌اند. اگرچه ۴۰ کشور کماکان قانون مجازات اعدام را حفظ کرده اند که شامل چین، ایران، آمریکا و ویتنام هستند. ویتنام بیشترین تعداد اعدام را در بین دیگر کشورها بر اساس آمار بین المللی اعدام در سال ۲۰۰۳ دارا بوده است. گابون یکی از آخرین کشورهایی است که مجازات اعدام را در فوریه سال ۲۰۱۰ لغو کرد.

فعالین حقوق بشر مجازات اعدام را خشونت آمیز، غیرانسانی و تحقیرآمیز می‌دانند و سازمان عفو بین الملل، مجازات اعدام را به عنوان نهایت انکار حقوق بشر برمی‌شمارد.