auschwitz+gas+chamber

اتاق گاز در آشوویتس. نازی‌ها در جنگ‌جهانی دوم از این اتاق‌های گاز برای کشتار صد‌هاهزار نفر که بیش از ۹۰ درصد آن‌ها را یهودیان تشکیل می‌دادند، استفاده کردند. از اتاق‌های گاز در کره شمالی همچنان برای اعدام استفاده می‌شود.

قرن بیستم یک برهه زمانی مملو از خشونت بوده است. میلیون‌ها نفر در جنگ‌های بین کشور‌ها، در نسل‌کشی حکام و در مخالفت با رقبای سیاسی و همچنین اقلیت‌های قومی و دینی کشته شده‌اند. کشتار و تجاوز به ارمنیان توسط ترک‌ها، تلاش هیتلر در نابودی یهودیان اروپایی، نسل‌کشی خمرهای سرخ در کامبوج و توتسی‌ها در رواندا از جمله کشتارهای اتفاق افتاده در دوران معاصر است. قسمت اعظم اعدام‌ها، اعدام جنگجویان دشمن در جنگ‌ها بوده است. در آلمان نازی مجازات اعدام، با سه روش به دارآویختن، قطع‌سر و اعدام با شلیک گلوله اجرا می‌شده است. همچنین سازمان‌های نظامی مدرن مجازات اعدام را با هدف برقراری مقررات نظامی به کار می‌برده‌اند. به عنوان مثال شوروی سابق ۱۵۸۰۰۰ سرباز را به دلیل ترک خدمت در جنگ جهانی دوم اعدام نمود. در گذشته بزدلی و ترس، غیبت بدون مرخصی، ترک خدمت، نافرمانی، چپاول و غارت، عدول از خدمت در زیر آتش دشمن و تمرد از دستور، جرائمی بوده‌اند که مجازات مرگ را به دنبال داشته‌اند. یک روش اعدام پس از به کارگیری اسلحه، استفاده از جوخۀ آتش بوده است.

حاکمان مختلف ایالات به عنوان مثال حکومت‌های فاشیست و کمونیست، مجازات اعدام را وسیله‌ای برای ظلم و ستم قرار دادند. براساس اظهارات رابرت کانکست، از رهبران مخالف استالین، بیش از یک میلیون شهروند شوروی در زمان ترور بزرگ، در سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ اعدام شدند که تقریبا همۀ‌ آن‌ها با شلیک یک گلوله به پشت سر کشته شده بودند. مائو تسه‌دونگ، به طور علنی اعلام نمود که ۸۰۰ هزار نفر بعد از پیروزی جبهۀ کمونیست در سال ۱۹۴۹ اعدام شده‌اند. بعضی کشور‌ها به عنوان واکنش به گسترش اعدام‌ها، سازمان حقوق کشوری و شهروندی را در جهت تأیید مفهوم حقوق بشر و منع اعدام بنا نمودند. 

در میان کشورهای جهان، به طور تقریبی تمامی کشورهای اروپایی و اغلب کشورهای اقیانوسیه (شامل استرالیا، نیوزیلند و تیمور) و کانادا مجازات اعدام را منع نموده‌اند. در آمریکای لاتین، اغلب کشور‌ها نیز به طور کامل مجازات اعدام را متوقف کرده‌اند، بعضی از کشور‌ها، مانند برزیل، مجازات اعدام را در مواردی خاص مانند خیانت به کشور در زمان جنگ، مجاز دانسته‌اند. ایالات متحده آمریکا (دولت مرکزی و ۳۲ ایالت)، گواتمالا، اغلب کشورهای حوزۀ دریای کارائیب و بسیاری از کشورهای دموکراتیک (مانند ژاپن و هند)، آفریقا (بوتسوانا و زامبیا) مجازات اعدام را حفظ کرده‌اند. دادگاه عالی آفریقای جنوبی درروند قضاوت دولت و ماکوانیان به اتفاق آرا مجازات اعدام را در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۹۵ منع نمود.

منع اعدام به دلایل سیاسی غالبا دستخوش تغییرات بوده است. چنانچه زمانی که برخی کشور‌ها نظام حکومتی خود را تغییر می‌دهند و یا کشوری در آستانه پیوستن به اتحادیه اروپا است، مجازات اعدام نیزتحت تأثیر این تغییرات قرار می‌گیرد. ایالات متحده آمریکا اما از این قائله مستثنی است، به طوری‌که در بعضی ایالات، مجازات اعدام چندین دهه است که حذف شده (اولین مورد آن ایالت میشیگان در سال ۱۸۴۶) در حالی‌که دیگر ایالات هنوز از آن استفاده می‌کنند. مجازات اعدام کماکان یک مسئله چالش بر‌انگیز است که همواره در مرکز توجه ومناظره قرار دارد.

در کشورهایی که اعدام را منع کرده‌اند، مناظره در مورد مجازات اعدام، در زمانی که کشتار وحشیانه افزایش پیدا کرده، احیا شده است و البته این امر موجب شده که برخی از کشور‌ها مجازات اعدام را دوباره جاری ساخته‌اند. همچنین جرائم وحشیانه مانند کشتار یا حملات تروریستی در برخی از کشور‌ها مانند سریلانکا و جامائیکا به طور جد این کشور‌ها را بر آن داشته تا ممنوعیت اجرای مجازات اعدام را لغو کنند. در کشورهایی که مجازات زندان به عنوان جایگزین مجازات اعدام وجود دارد، مباحثه در مورد مجازات اعدام زمانی احیا شده است که دچار ضعف نظام قضا شده‌اند و این موجب بهبود تلاش‌هایشان در روند قضاوت به منظور لغو مجازات اعدام شده است.

اگرچه در اواخر قرن بیستم بسیاری از کشور‌ها مانند ایالات متحده آمریکا، گواتمالا، فیلیپین، تایوان و بعضی از بخش‌های چین تزریق مرگبار را جایگزین کردند، در عربستان سعودی گردن زدن و در ایران و سودان سنگسار در صورت ارتکاب زنا اجرا می‌شود. از دیگر روش‌هی اعدام، استفاده از برق، کشتار با گاز و سوزاندن را می‌توان نام برد.

2012327494501734_20علی‌رغم جنبش‌های فراوان در جهت منع اعدام، کمتر از نیمی از کشور‌های دنیا مجازات اعدام را حفظ کرده‌اند و در حقیقت برخی از کشورها دامنه‌ی جرائم مشمول آن را نیز افزایش داده‌اند. بیش از ۳۰ کشور در جهان، قاچاق و حمل بعضی از مواد مخدر را مشمول مجازات اعدام اعلام کرده‌اند. ایران، سنگاپور، مالزی و فیلیپین مجازات اعدام را برای حمل مقدار کمی از مواد مخدر، اعمال می‌کنند. در سنگاپور، سه چهارم مجرمینی که در سال ۲۰۰۰ اعدام شدند، محکومین جرائم مواد مخدر بوده‌اند. ۲۰ کشور، مجازات اعدام را برای برخی جرائم اقتصادی از جمله رشوه خواری، فساد مأموران دولتی، اختلاس بیت‌المال، احتکار وجه رایج کشور و سرقت عظیم مالی در نظر گرفته‌اند. انواع مختلف جرائم جنسی، مجازات اعدام را در تقریبا ۲۴ کشور به دنبال دارد که این کشور‌ها غالبا کشورهای اسلامی هستند. در اوایل قرن ۲۱ بیش از ۵۰ جرم وجود داشته که مجازات اعدام را به همراه داشته‌اند.