139308251111016324091694نحوه اجرای مجازات اعدام در اغلب کشورهای جهان، به سوی اجرای آن با رنج و مشقت کمتر یا به عبارتی اقدام در راستای کاهش درد و شکنجه اعدام بوده است. به عنوان مثال در کشور فرانسه استفاده از گیوتین در اواخر قرن هجدهم رواج یافت و در همین راستا بریتانیا، غرق کردن و قطع عضو را در قرن نوزدهم ممنوع کرد. آویختن قربانی از ستون و یا کنار زدن سه پایه از زیر پای او که باعث خفگی می‌شد جای خود را به آویختن از ارتفاع زیاد و پایین انداخته شدن که باعث جدا شدن ستون فقرات و مرگ سریع‌تر می‌شد، داد. شاه ایران روش قطع گلو و استفاده از تفنگ را که سریع‌تر و کم درد‌تر بود، به عنوان روش جایگزین روش‌های قبلی که زجر‌آور‌تر بودند، معرفی نمود. در آمریکا، صندلی الکتریکی و اتاقک گاز به عنوان روشی انسانی‌تر از به دارآویختن معرفی شد، که البته بعدها تزریق داروی کشنده جایگزین آن شد، اگرچه این روش به دلیل دردناک بودن مورد انتقاد قرار گرفت. با این وجود، برخی کشور‌ها هنوز روش دار آویختن با کنار زدن سه پایه، گردن زدن و سنگسار را به کار می‌برند.

در اوایل شکل‌گیری انگلستان جدید، اعدام در ملا‌عام و با تشریفات خاص صورت می‌پذیرفت که بعضا با استقبال زیاد عموم مواجه می‌شد که در طی انجام مراسم مردم به پیام‌های انجیل و سخنرانی کشیش محلی و سیاستمداران گوش می‌دادند.

اعدام به صورت تاریخی در ملاعام اجرا می‌شده است و عده‌ی کثیری از مردم در مراسم شرکت می‌کردند. جسد معدوم تا زمان از بین رفتن بدن در معرض دید قرار می‌گرفته است. اعدام در ملاعام در انگلستان و در سال ۱۸۶۸ ممنوع اعلام شد. اگرچه در ایالات متحده تا سال ۱۹۳۰ اعدام در ملا عام آزاد بوده است. در نیمه دوم قرن بیستم و پس از پخش اعدام در تلویزیون، بحث بر سر اینکه آیا مجازات اعدام باید در رسانه‌ها پخش شود یا خیر بالا گرفت. مجازات اعدام در ملاعام علی‌رغم اینکه از نیمه دهه ۱۹۹۰ توسط کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد به عنوان عدم تطابق با کرامت انسانی محکوم شده بود، کماکان در ۲۰ کشور از جمله ایران، عربستان سعودی، نیجریه اجرا می‌شود.

در بسیاری از کشور‌ها مجازات اعدام فورا بعد از صدور حکم اجرا نمی‌شود. و معمولا یک مدت زمان طولانی و نامشخص بعد از صدور حکم تا اجرای آن فاصله دارد. زندانیان در انتظار اعدام در حالتی که از آن به عنوان صف مرگ یاد می‌شود زندگی می‌کنند. در ژاپن و آمریکا برخی از محکومین پانزده سال بعد از صدور حکم اعدام می‌‌شوند. اتحادیه اروپا این مسئله را غیر‌انسانی اعلام کرد. قانونی توسط دادگاه اروپایی حقوق بشر در سال ۱۹۸۹ تصویب شد که بر اساس آن مجرمین محکوم به اعدام به کشورهایی که مجازات اعدام در آن‌ها اجرا می‌شود فرستاده شوند و این تنها در صورتی است که مجازات آن‌ها قطعا اعدام را در پی دارد.